TomtomĀ 

Sommige gesprekken zijn heel kort hier in huis. En heel simpel. Hoor ik van boven:

“Schatje, weet jij de weg naar de toko in Groningen?”

Ik: “Huh? Hoezo? Ik zou eerst het vliegtuig nemen naar Amsterdam!”

(Wij wonen in Kuala Lumpur en hij wilt de weg weten naar een toko in Groningen???)

Manlief: “Nee, ik bedoel in de stad zelf, als je er al bent.”

Ik: “Oh nou nee. Wat dacht je nou! Ik ben de tomtom niet!”

(Gr…mmmm…pffff…)

Rekenles

Soms zijn die rekenlessen ook zo saai. Niet alleen om te geven, maar vooral om de sommen te maken. Allerlei foefjes heb ik er al opzitten. Van vlotten bouwen tijdens het sommen doen, de sommen springen tot gewoon met pasta en blokjes rekenen. Maar sommige dagen is er gewoon geen puf om saai te rekenen. Zeker niet als buiten de zon schijnt, de lucht helderblauw is en het zwembad 20 stappen verder om de hoek ligt.

Toch nog maar een vraag proberen over de tafel van 2. “Hoeveel poten hebben 8 kippen? En hoe reken je dat uit?”

Het antwoord was zeer verrassend. “Nou dat hangt ervan af. De informatie over de kippen is niet compleet. We weten niet of ze klem hebben gezeten met hun poten. Waar en hoe. Misschien missen ze een poot, of een halve poot, of hebben ze anderhalve poot of helemaal geen. Zijn ze nog levend of zijn ze geslacht. Bij AH verkopen ze kip met 3 poten in een zak. Dat staat op de verpakking wist je dat? We weten niks over deze somkippen. Niks over alle 8. Dus je kan het antwoord niet geven.”

“Ja, ok ik begrijp wat je denkt. Maar stel nou dat….”

“Ja dat kan wel. Maar dan weet je nog niks. Je kunt je van alles voorstellen. Daarmee kan je niet rekenen. Maar als je weet dat die kippen alle 8, ieder 2 poten hebben dan is het antwoord 16. 2×8, Dat snap je toch wel? Mag ik dan nu zwemmen?”