Liefde in de lucht of in je hart?

 

Iets nieuws in de lucht

De witte mist boven de velden. De roze wolken in de blauwe lucht. Het licht aan de horizon. Er hangt iets in de lucht. Een verandering. Iets nieuws. Iets prachtigs. In de stilte van de dag voel je de vreugde en de inspiratie. Een moment dat liefde brengt. Je omringt met de eerste prille zonnestralen. Er wacht iets om te beginnen op het juiste moment.

Het begin van de lente! De lente? De lente, welke lente? Oh, twaalf maanden durende zomer, je hebt mijn vier seizoenen gestolen. Mijn liefdevolle lente is overgegaan in  een jaar lang zomer.  De hemelshoge, brandende tropenzon heeft de bevrijding van de winter verdreven. Twaalf maanden durende zomer heeft haar plek ingenomen. Waar is de liefde in de lucht?

Wat een gemiep hoor ik je denken. Want is dat nou zo erg dat je geen koude winter meer hebt, geen frisse lente en geen gure wind in de herfst? Om eerlijk te zijn, mis ik de kou ook niet. Ik mis het niet dat ik vier lagen kleding aan moet, kniekousen, gevoerde laarzen, muts, wanten, twee sjaals en dan ook nog je gewone kleding met een jas. Zodat je amper nog kan bewegen en het daardoor ook koud krijgt. En dan de tijd die je nodig hebt om alles aan en uit te doen. Gemiddeld een half uur extra. Dat maal 3 met twee kinderen.

Lange zomer

Dus dat is duidelijk. Dat mis ik niet. Een jaar lang zomer klinkt ook geweldig, maar soms ben ik hier de maand van het jaar gewoon kwijt. Ik moet soms echt in mijn agenda kijken om weer even bij de tijd te zijn. Ik leefde in Nederland namelijk zo op de jaargetijden gekoppeld aan de maanden en het weer. Elke dag ziet er hier qua weer redelijk hetzelfde uit. Dat geeft op sommige momenten het gevoel dat het jaar een lange, lange, lange dag duurt.

Kerst viel bijna mijn hele leven in de winter. Ik was jarig aan het einde van de winter. Pasen viel aardig in de lente. Noem maar op. Nu is alles verplaatst naar de zomer. Tja….dan zie je de kerstballen hangen aan palmbomen in de volle zon, met nepsneeuw en een dikke pluchen santa eronder. Het eerste dat ik dan denk is: “Huh? Hoe kan dat nou, ze zijn steeds vroeger elk jaar. Het is toch nog zomer?” Om direct daar achteraan te denken: “Oh nee, dat is waar ook, we zijn in de tropen. Hier is het altijd zomer. Het is al september.”

De lente

De lente. Het is niet alleen een seizoen. Het is ook een ritme van leven, of eraan gekoppeld. Hier in de lange zomer een nieuw ritme te vinden is na drie jaar aardig gelukt. Een jaar lang zomer geeft ook een stabiel gevoel, er veranderd immers weinig. Altijd in korte broek of jurkje en op slippers is ook niet verkeerd. En als het allemaal toch niet klikt op sommige momenten…..dan doen we gewoon de airco heel koud, sokken aan, gordijnen dicht, warme chocomelk en een deken op de bank.

Bewust

Dat mijn vier seizoenen zijn gestolen door de tropische zomer heeft mij nog bewuster gemaakt van de kleine dingen om mij heen. Ik ben dankbaar voor de 12 maanden durende  zomer. Ik omarm met vreugde de blauwe tropische luchten, de zeer zware, dreigende onweerswolken, de wuifende palmbomen en de bergen om me heen.

En drie maanden van het jaar draag ik de lente in mijn hart. Om de rest van het jaar in de zomer de Liefde van een nieuw begin, de mooiste Kracht van de Lente, door te geven aan een ieder.

LOVE is in the air as long as it is in your HEART!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s