To mop or not to mop…

De eerste

Onze eerste maid was aardig en ze deed haar werk best goed. Ze had zelfs toen ze net begon haar eigen mop meegenomen. Ja ach, later kwam ze weleens te laat. En soms moest ik wat meer aanwijzingen geven hoe schoon het echt moest zijn, maar dat gaf niet. Toen zei ze van de een op andere dag dat ze niet meer kwam. Ze ging een warung (eethuisje) beginnen. Heel leuk voor haar, iets minder voor ons. Ze had voor ons al een vervangster gevonden met ingang van volgende week, dus de volgende keer. Ik was even overrompeld, want wilden we wel een vervangster, en zo ja wie dan? Ze had al zo haar best gedaan iemand te vinden, dus ik dacht laten we het maar proberen.

En de volgende week stond haar moeder voor de deur. Die ging gelijk stevig aan de slag en maakte als een dolle mina schoon. Brandschoon. Blinkend schoon. Geweldig! Ze gaf er ook commentaar bij dat haar dochter beter die warung kon beginnen, want goed schoonmaken kon ze niet. Dat was wel te zien aan hoe vies het huis was en aan de hoeveelheid stof die er op de plinten lag. Nee, deze mama deed het vele malen beter. Er moest een nieuwe mop komen en alles werd ook opgeruimd. (eh… ik had toch al opgeruimd op mijn manier) In elk geval waren we in het begin dik tevreden.

De tweede

Daarna ging het elke keer een beetje minder. Dan was 1 douche niet gedaan. Of een wc, ze sloeg het stoffen over, het fornuis was nog vies of het stof lag allemaal  onder het bed geveegd. Er was elke keer wel wat anders dat niet goed of niet volledig of helemaal niet gedaan was. Daarnaast kwam ze ook nog vaak te laat of ze was  “vergeten” te komen.

Ze deed alsof ze geen Engels verstond of sprak. Ze sprak Indonesich-Maleis tegen mij. En verwachtte ook dat ik dat tegen haar sprak. Maar wanneer mijn man met haar in het Engels sprak, wist ze heel goed te antwoorden! En begreep ze wel waar het overging. Om micommunicaties te vermijden hield ik het bij het Engels met een Indonesisch woord ter aanvulling. Maar jeetje, ze reageerde gewoon niet als ik iets zei. Niks. Geen antwoord of amper een antwoord. Wanneer ze wegging zei ze tegen mij alleen: “Text la. Next la. When la. Time la. Bye la.” En foetsie was ze.

Rum

Nu noemde ze zichzelf Rum, een afkorting van haar voornaam. Wat je uitsprak als R-oe-m. Maar het zit niet in mijn Nederlandse taal-systeem om de u als oe uit te spreken. Dus ik had daar veel moeite mee en noemde haar gewoon rum. Wat ik dan gauw corrigeerde in ehhh….roem roem. Elke keer als ik haar naam zei dan dacht ik aan een fles rum. Die ik wellicht nodig had na afloop als ze was geweest of die zij misschien had verorbert, spookte het weleens door mijn hoofd.

Dat arme mens was al op leeftijd en misschien was dit werk haar gewoon te zwaar. Heeft ze geen keuze en moet ze wel werken voor het inkomen. Ik had met haar te doen. Dus uiteindelijk zei ik zo min mogelijk als het niet helemaal af was. Dan maakte ik dus als ze was geweest zelf hier en daar nog een keer schoon!

Relax

Een keer had ze een badkamer overgeslagen en we vroegen haar heel Hollands waarom ze dat niet had gedaan. Want ook heel Hollands gedacht; als je de reden achter iets weet, kan je er begrip voor opbrengen. Het is alleen hier veel te direct en dat legt men vaak uit als grof en onbeleefd. Dus het antwoord was ook geheel afgestemd op de vraag. Waar wij dachten een excuus te krijgen of een eenvoudig “Sorry, vergeten ik zal het nu wel doen”, kregen we dit: “Ya, today Satday la. Is my relax day. So Rum not working all. La.”

In de maand van het jaarlijkse vasten, belde ze rustig op om mede te delen dat ze tijdens deze maand om de dag werkte. En dus kwam ze niet twee keer per week, maar alleen maar een ochtend. Ze deed niet alles, maar alleen de vloeren en de badkamers de ene keer wel en de andere keer niet.

Mop

Dit pakte ik dus verkeerd aan. Ik was natuurlijk veel te soft. En hield enorm rekening met haar en de tijden dat zij kon werken. En dan gebeurt er zoiets als dit: ineens hoorde ik uit de gang een geroep.  “Mem! Two mop broken. Phienis la. I mop phienis la. You bye. You bye bye mop phienis la. See you sabday.”

Ik: “What? I don’t understand. You were mopping the floor and had to go to the washroom? Why do you say bye. You still have left one hour of work?” Ik dacht dat ze zei dat ze moest piesen tijdens het moppen. En hoezo zei ze al dag.

“No mem, I mop pinies la, broken. Two la. You buy. Next sabday new la. Ok you buy this week. You buy! Bye” Krijg nou wat! Ze gaf mij opdracht om een nieuwe mop voor zaterdag te kopen.

“So you come on Saturday?” Vroeg ik haar. Waarop ze als gewoonlijk antwoordde: “You text me la.” Oh nee dacht ik, nu niet. Mijn weinige geduld begon aardig op te raken. Dus ik zei: “No, can you come or not, Saturday 8 o’clock?”

“Oh you mean Monday la? Oh Sunday la. You text me la.” Riep ze vrolijk. Oh nee, adem in, adem uit. Zucht. “No Rum, I mean Saturday 8, yes or no?” zei ik nu toch wat ongeduldig.

“Ah, mem, Sunday or Monday la?” (Niet boos worden. Lief blijven lachen. Kalm blijven. Ademen) “No Sunday, no Monday, Saturday 8 yes.” zei ik in heel simpel Engels. En ze reageerde lachoniek: “Oh….mem Saturday 9 la. Can. Bye”

Nu maar afwachten of ze komt op de juiste dag, de juiste tijd en niet alle drie de dagen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s